Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

Απο το ΤΕΙ Κρήτης στην κορυφή της Παγκόσμιας Ιατρικής Τεχνολογίας

Νέα καινοτόμος μέθοδος για την εγχείρηση εσωτερικών τραυμάτων από ερευνητική ομάδα, όπου συμμετείχε απόφοιτος του ΤΕΙ Κρήτης. Ο μηχανολόγος μηχανικός, Παναγιώτης Πολυγερινός, συμμετείχε στην ερευνητική ομάδα ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στη Σχολή Μηχανικής Μηχανικής & Εφαρμοσμένων Επιστημών και στο Ινστιτούτο Βιολογικής Μηχανικής Wyss του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.
Σήμερα, είναι επίκουρος καθηγητής στην Πολυτεχνικής Σχολής του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αριζόνα. Αποφοίτησε από το Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του ΤΕΙ Κρήτης το 2006 και πήρε το διδακτορικό του στην ιατρική ρομποτική από το King’s College του Λονδίνου το 2011.

Ένα ζευγάρι από ειδικά μπαλονάκια και μια εξειδικευμένη κόλλα μπορούν συνδυαστικά να αντικαταστήσουν την παραδοσιακή μέθοδο των χειρουργικών ραμμάτων, για περιπτώσεις τραυματισμών σε εσωτερικά όργανα, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Science Translational Medicine και στην οποία έλαβαν μέρος και Έλληνες επιστήμονες.

Τα ράμματα μπορεί να είναι δύσκολο να εφαρμοστούν και να λειτουργήσουν σωστά σε στενούς χώρους στο εσωτερικό του σώματος και σε πληγές σε ευαίσθητα σημεία, όπως τα όργανα. Έτσι, επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ με επικεφαλής της βιομηχανικό Ellen Roche ανακάλυψαν ένα νέο τρόπο για να εφαρμόσουν πάνω στις πληγές ειδικά μπαλώματα από κόλλα η οποία “ενεργοποιείται” από ακτίνες φωτός υπεριώδους ακτινοβολίας. Αυτή η κόλλα καλύπτει και κλείνει πληγές σε απομακρυσμένα σημεία στο εσωτερικό του σώματος.

Η ομάδα χρησιμοποίησε έναν καθετήρα για να ενώσει δύο μπαλόνια και ένα επίθεμα με κόλα μέσα σε όργανα χοίρων και ακόμα και τις καρδιές ζωντανών αρουραίων. Οι χειρουργοί φουσκώνουν τα μπαλόνια και πιέζουν έτσι το επίθεμα κόλλας στην πληγή. Στη συνέχεια με ένα καλώδιο οπτικών ινών μέσα σε ένα από τα μπαλόνια ρίχνουν ακτίνες φωτός υπεριώδους ακτινοβολίας στο επίθεμα για να “ενεργοποιήσουν” το υλικό και να το κάνουν κολλώδες.

Η νέα μέθοδος θα μπορούσε, μεταξύ άλλων, να αξιοποιηθεί μελλοντικά στην καρδιοχειρουργική, όπου σήμερα τέτοια τραύματα απαιτούν είτε επέμβαση ανοιχτής καρδιάς, είτε την εισαγωγή μεταλλικών συσκευών που παραμένουν στο σώμα.

Τα βιοδιασπώμενα επιθέματα -εκτός από την τοποθέτησή τους με ελάχιστα επεμβατικό τρόπο- έχουν σημαντικά πρόσθετα πλεονεκτήματα, όπως δήλωσε η Ρος, καθώς το επίθεμα μπορεί να κοπεί σε οποιοδήποτε μέγεθος, είναι ελαστικό, κινείται μαζί με τον τραυματισμένο ιστό και τελικά απορροφάται από αυτόν.